Материалы отфильтрованы по дате: февраля 2020

Суббота, 22 февраля 2020 09:39

Путин взрывает Донбасс

 
 
Утром 18 февраля российские оккупационные войска пошли на обострение, произведя массированный обстрел целого ряда населенных пунктов на линии разграничения на Добассе. Директор украинского Института национальной политики Юрий Шулипа, который предсказывал подобное обострение несколько месяцев назад, уверен, что Владимир Путин пытается добиться демонстративной победы над Украиной к майскому «победобесию».

В настоящей передаче также идет речь о наиболее вероятностном сценарии нападения России на страны Балтии.
Опубликовано в Борьба за Украину

(eBelarus + eUnion) vs "паглыбленая інтэграцыя"

Інтэграцыя Беларусі ў Адзіны лічбавы рынак Еўрасаюза – гэта на сёння рэальная альтэрнатыва "паглыбленай інтэграцыі" Лукашэнкі з Пуціным. Абавязацельствы яе праводзіць Беларусь усклала на сябе 11 чэрвеня 2015 года, зацвердзіўшы Сумесную Дэкларацыю па лічбавай эканоміцы краінаў ЕС і Усходняга партнерства. Ёю прадугледжана далучэнне краінаў-партнераў да праграмы eUnion – да Еўрапейскай дэкларацыі па электронным урадзе (Мальмская дэкларацыя).

Далучэнне да eUnion ініцыванае дзеля аднаўлення рэалізацыі Беларуссю і Украінай правоў, уласцівых іх дзяржаўнаму суверэнітэту і, што самае галоўнае, дзеля аднаўлення тэрытарыяльнай цэласнасці Украіны. Таму, далучэнне да eUnion Беларусі з Украінай разглядаецца ў якасці дадатку да гарантыяў іх бяспекі па Будапешцкім мемарандуме.

Абарона незалежнасці, суверэнітэта і тэрытарыяльнай цэласнасці Беларусі і Украіны на падставе Будапешцкага мемарандума 

З крахам СССР Беларусь з Украінай разам набывалі правы, якія ўласцівыя суверэнітэту незалежных дзяржаў. Амаль адначасова ў ліпені 1990 года Україна і Беларусь прынялі Дэкларацыі аб дзяржаўным суверэнітэце – 16-га і 27-га адпаведна. У 1991 годзе пасля дзяржаўнага перавароту ў СССР 19 жніўня (путч ГКЧП) Украіна 24 жніўня прыняла Акт абвяшчэння незалежнасці Украіны, а Дэкларацыі Вярхоўнага Савета "Аб дзяржаўным суверэнітэце Рэспублікі Беларусь" 25 жніўня быў нададзены статус канстытуцыйнага закона. Дэкларацыя захоўвала юрыдычную сілу да прыняцця 15 сакавіка 1994 года Канстытуцыі Беларусі і разам з ёю была палітыка-прававой асновай незалежнасці Беларусі, пакуль антыканстытуцыйным рэферэндумам 24 лістапада 1996 года гэтая аснова незалежнасці не была зруйнованая.

З распадам СССР Украіна і Беларусь атрымалі ў спадчыну ядзерную зброю (ЯЗ). Дэкларацыямі аб дзяржаўным суверэнітэце яны абвесцілі свае тэрыторыі без’ядзернай зонай.

5 снежня 1994 года, дзякуючы ўкраінскай ініцыятыве, ядзерныя дзяржавы Расея, Вялікабрытанія і ЗША надалі Украіне і Беларусі гарантыі бяспекі за іх адмову ад ЯЗ і далучэнні да Дагавора аб нераспаўсюджванні ядзернай зброі ад 1 лiпеня 1968 года (ДНЯЗ) у якасці дзяржаў, якія не валодаюць ядзернай зброяй. Гарантыі бяспекі былі аформленыя шляхам падпісання адпаведнага міжнародна-прававога дакумента – Будапешцкага мемарандума. Ядзерныя дзяржавы Францыя і Кітай у той жа дзень падцвердзілі Украіне і Беларусі гарантыі бяспекі сваімі дыпламатычнымі нотамі з ключавымі палажэннямі Будапешцкага мемарандума.

Гарантыямі бяспекі па Будапешцкім мемарандуме з’яўляецца рэалізацыя ў дачыненні да Украіны і Беларусі прынцыпаў Хельсінкскага заключнага акту АБСЕ. Сваёй адмовай ад ЯЗ у абмен на гарантыі бяспекі на прынцыпах АБСЕ Украіна і Беларусь узмацнілі міжнародны рэжым нераспаўсюджвання ядзернай зброі і еўраатлантычную сістэму бяспекі і, што самае галоўнае, увязалі іх існаванне з рэалізацыяй Украінай і Беларуссю правоў, уласцівых іх дзяржаўнаму суверэнітэту, і з іх тэрытарыяльнай цэласнасцю.

Будапешцкі мемарандум ўваходзіць у дагаворна-прававую базу міжнароднага рэжыму нераспаўсюджвання ЯЗ. У сістэме ААН ён зарэгістраваны ў якасці міжнароднага дагавора пад № A/49/765 і ў якасці дакумента Канферэнцыі па раззбраенні пад № CD/1285.

"Краіна-гарант" Расея падпарадкавала сваім уласным інтарэсам ажыццяўленне Беларуссю і Украінай правоў, уласцівых іх дзяржаўнаму суверэнітэту, навязаўшы ім на шкоду гарантыям іх бяспекі па Будапешцкім мемарандуме заключанне 22 лістапада 1996 года пагаднення "Аб грамадска-палітычнай сітуацыі і канстытуцыйнай рэформе ў Рэспубліцы Беларусь" і 5 верасня 2014 года так званых "менскіх пагадненняў".

Вынікам парушэння Расеяй Будапешцкага мемарандума адносна Беларусі і Украіны стала “саюзная дзяржава” Расеі і Беларусі ўключна з украінскім Крымам! Калі беларусы з украінцамі адмовяцца ад прынцыпаў АБСЕ і пагадзяцца на "паглыблены саюз" Лукашэнкі з Пуціным, то яны створаць у сусветнай практыцы прэцэдэнт, калі ва ўзброенае супрацьстаянне адно з адным будуць уцягнутыя краіны, якія атрымалі ад ядзерных дзяржаў гарантыі бяспекі па Будапешцкім мемарандуме. Беларусы будуць вымушаныя ў складзе "саюзнага" войску з расейцамі абараняць "саюзны" Крым!

"Саюзная дзяржава" Расеі і Беларусі ўключна з украінскім Крымам руйнуе рэжымы ядзернай і еўраатлантычнай бяспекі!

Супраць гэтага выступіў Беларускі камітэт салідарнасці з Украінай, які 5 снежня мінулага года з нагоды двадцацціпяцігоддзя надання ядзернымі дзяржавамі гарантый бяспекі Беларусі і Украіны па Будапешцкім мемарандуме, заклікаў не прызнаваць "саюзную дзяржаву" з украінскім Крымам, і Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада), якая накіравала ў ААН зварот аб скасаванні рэгістрацыі ў Сакратарыяце ААН "саюзнай дамовы" – абавязацельствы Беларусі перад Украінай і ААН вышэй за абавязацельствы Лукашэнкі перад Пуціным!

Аднаўленне зруйнованых рэжымаў ядзернай і еўраатлантычнай бяспекі праз аднаўленне дзеяння ў дачыненні да Украіны і Беларусі прынцыпаў Хельсінкскага заключнага акту АБСЕ 

Далучэннем Украіны і Беларусі да eUnion будзе выканана рэкамендацыя рэзалюцыі ПАСЕ ад 9 красавіка 2014 года № 1988 (2014) "Апошнія падзеі ва Украіне: пагрозы для функцыянавання дэмакратычных інстытутаў" па заключэнні дадатковых пагадненняў да Будапешцкага мемарандума, якія б гарантавалі незалежнасць, суверэнітэт і тэрытарыяльную цэласнасць Украіны.

Рэалізацыя "дарожных карт" (eUkraine + eUnion) і (eBelarus + eUnion) пры падтрымцы краінаў-гарантаў ЗША і Вялікабрытаніі да цяперашняга часу немагчымая з-за правядзення афіцыйным Кіевам пракрамлёўскай палітыкі "безальтэрнатыўнага МЕНСКА па Штайнмаеру" і пабудовы Лукашэнкам з Пуціным "паглыбленага саюза". І тое, і тое робіцца ў расейскіх інтарэсах і на шкоду гарантыям бяспекі Украіны і Беларусі па Будапешцкім мемарандуме. У сваю чаргу, гэта не дае магчымасць прыступіць да стварэння рэгіянальнай сеткі EU4Digital:eUnion дзеля аднаўлення зруйнованых рэжымаў ядзернай і еўраатлантычнай бяспекі.

Невыканне Кіевам рэкамендацыі рэзалюцыі ПАСЕ па заключэнні дадатковых пагадненняў да Будапешцкага мемарандума прывяло да крызысу ў ПАСЕ, у выніку якога Україна атрымала паразу ў барацьбе за санкцыі супраць краіны-агрэсара РФ, а ПАСЕ – расейскага віцэ-прэзідэнта(!). Цяпер расейскім інтарэсам падпарадкованая і дзейнасць Савета Еўропы – старэйшай міжнароднай арганізацыі, якая павінна садзейнічаць супрацоўніцтву паміж краінамі Еўропы ў галіне стандартаў права, правоў чалавека, законнасці і дэмакратычнага развіцця.

Такое стаўленне да міжнароднага права нясе вялікую пагрозу і для незалежнасці Беларусі, бо гэта значна замінае рэалізацыі ёю неад’емных правоў як сувэрэннай дзяржавы ў адпаведнасьці з агульнапрызнанымі нормамі міжнароднага права, як тое абвешчана Дэкларацыяй "Аб дзяржаўным суверэнітэце Рэспублікі Беларусь".

Усебеларускі Кангрэс за незалежнасць і абраная па выніках яго правядзення 15 сакавіка Рада Кангрэсу павінны дамагацца рэалізацыі гарантыяў бяспекі Украіны і Беларусі, не толькі праз сумесныя ўкраінска-беларускія кансультацыі з краінамі-гарантамі ЗША і Вялікабрытаніяй, а і праз узаемадзеянне з дзяржавамі-членамі АБСЕ, Савета Еўропы, з групай краінаў Балтык+ у ПАСЕ –  Латвіяй, Літвой, Эстоніяй і Грузіяй, з якімі Украіна падпісала сумесную заяву па рэалізацыі палітыкі непрызнання анэксіі Крыма і засуджання расейскіх тэрытарыяльных заваёваў ва Украіне, Грузіі і ў Малдове.   

Зацверджаная на Кангрэсе палітыка непрызнання "саюзнай дзяржавы" з украінскім Крымам у сваім складзе павінна быць данесеная да ўсіх краінаў і стуктураў Еўрасаюза, да ўдзельнікаў праграмы ЕС "Усходняе партнерства", да Польшчы і Швецыі, якія гэтую праграму ініцыявалі. Наўрадці ўрады гэтых краінаў у 2008 годзе ў поўнай меры ўяўлялі, што іх ініцыятыва "Усходняе партнерства", якая павінна была ўлічваць характар Еўрапейскай палітыкі дабрасуседства як адзінай і ўзгодненай палітычнай асновы на самой справе стане найвялікім геапалітычным выбухам – разбурэннем міжнародных рэжымаў ядзернага нераспаўсюду і еўраатлантычнай бяспекі ў выніку далучэння Расеяй у свой склад украінскага Крыма.

Заснаваная 7 траўня 2009 года праграма ЕС "Усходняе партнерства", удзельнікі якой па Пражскай Дэкларацыі павінны былі б дзейнічаць ў адпаведнасьці з агульнапрызнанымі нормамі міжнароднага права, на прынцыпах ўзаемных інтарэсаў, абавязацельстваў і адказнасці, на самой справе кіруюцца сваімі ўласнымі нацыянальнымі інтарэсамі. Пасля крызысу ў ПАСЕ крызыс чакае і Усходняе партнерства. Удзел Беларусі ў "паглыбленым саюзе" з краінай-агрэсарам РФ паставіць крыж на яе ўдзеле ў праграме ЕС.  

У якасці выйсця прапануецца кампаніяй "Інфармацыйнае грамадства замест вайны!"  актывізаваць выкананне Украінай і Беларуссю іх абавязацельстваў у рамках Сумеснай Дэкларацыі па лічбавай эканоміцы краінаў ЕС і Усходняга партнерства далучыцца да праграмы eUnion і праз гэта аднавіць у дачыненні да іх дзеянне прынцыпаў АБСЕ – гарантый іх бяспекі па Будапешцкім мемарандуме.

Прыняццё на Усебеларускім Кангрэсэ за незалежнасць прапануемага праекта заявы "Аб непрызнанні "саюзнай дзяржавы" Расейскай Федэрацыі і Рэспублікі Беларусь з украінскім Крымам у сваім складзе" падцвердзіць рэалізацыю Беларуссю свайго дзяржаўнага суверэнітэта ў адносінах да міжнароднай палітыкі непрызнання змененага статусу украінскага Крыма. Гэта стане падставай для міжнароднай супольнасцці прыняцця санкцыйнай палітыкі ў адносінах да "архітэктараў" "паглыбленай інтэграцыі" за разбурэнне імі рэжымаў ядзернай і еўраатлантычнай бяспекі і ініцыявання сумесных ўкраінска-беларускіх кансультацый з краінамі-гарантамі ЗША і Вялікабрытаніяй па іх аднаўленні рэалізацыяй "дарожных карт" (eUkraine + eUnion) і (eBelarus + eUnion).

ЗАЯВА (праект)

"Аб непрызнанні "саюзнай дзяржавы" Расейскай Федэрацыі і Рэспублікі Беларусь

з украінскім Крымам у сваім складзе" 

Усебеларускі Кангрэс за незалежнасць Беларусі,

пацвярджаючы першаснае значэнне Дэкларацыі Вярхоўнага Савета "Аб дзяржаўным суверэнітэце Рэспублікі Беларусь" ад 27 ліпеня 1990 года, якой Рэспубліка Беларусь абвешчана сувэрэннай дзяржавай з вяршэнствам народа ў вызначэнні свайго лёсу, з рэалізацыяй ёю неад’емных правоў як сувэрэннай дзяржавы ў адпаведнасьці з агульнапрызнанымі нормамі міжнароднага права, з адказнасццю за любыя гвалтоўныя дзеяньні супраць нацыянальнай дзяржаўнасьці Рэспублікі Беларусь,

кіруючыся Віленскім мемарандумам "Аб захадах для забеспячэння незалежнасці Беларусі"  ад 3 лістапада 2012 года і Заявай "Аб пагрозе незалежнасці Беларусі" ад 1 снежня 2019 года, якія прынятыя прадстаўнікамі грамадска-палітычных арганізацый і рухаў пад эгідай Рады Беларускай Народнай Рэспублікі,

спасылаючыся на прадугледжаныя ў артыкуле 2 Статута ААН абавязацельствы ўсіх дзяржаў устрымлівацца ў іх міжнародных адносінах ад пагрозы сілай або яе прымянення супраць тэрытарыяльнай цэласнасці або палітычнай незалежнасці любой дзяржавы і вырашаць свае міжнародныя спрэчкі мірнымі сродкамі,

спасылаючыся на Хельсінкскі заключны акт АБСЕ ад 1 жніўня 1975 года, Мемарандум аб гарантыях бяспекі ў сувязі з далучэннем Украіны і Беларусі да Дамовы аб нераспаўсюджанні ядзернай зброі (Будапешцкі мемарандум) ад 5 снежня 1994 года,

беручы да ўвагі палітыку непрызнання змененага статусу Аўтаномнай Рэспублікі Крым і горада Севастопаля па выніках несанкцыянаванага Украінай рэферэндуму 16 сакавіка 2014 года у Крыме, якая зацверджана са спасылкай на гарантыі бяспекі Украіны па Будапешцкім мемарандуме 20 сакавіка 2014 года Вярхоўнай Радай Украіны Дэкларацыяй "Аб барацьбе за вызваленне Украіны" і 27 сакавіка 2014 года Генасамблеяй ААН рэзалюцыяй № 68/262 "Тэрытарыяльная цэласнасць Украіны",

спасылаючыся на арт. 103 Статуту ААН аб прымаце Статута ААН у выпадку, калі абавязацельствы па якому-небудзь іншаму міжнароднаму пагадненню акажуцца ў супярэчнасці з абавязацельствамі Членаў Арганізацыі па Статуту ААН,

1. Заяўляе аб непрызнанні так званай "саюзнай дзяржавы" Рэспублікі Беларусь з Расейскай Федерацыяй у складзе якой акупаваная ёю украінская тэрытарыя – Аўтаномная Рэспубліка Крым і горад Севастопаль, – у якасці суб’екта міжнароднага права і заклікае Беларускі народ і міжнародную супольнасць прытрымлівацца гэтай заявы ў адносінах да "саюзнай дзяржавы", а таксама разглядаць гэтую заяву, як акт цывілізацыйнага і негвалтоўнага адстойвання незалежнасці і дзяржаўнага суверэнітэта Рэспублікі Беларусь і акт павагі да дзяржаўнага суверэнітэта і тэрытарыяльнай цэласнасці Украіны;

2. Звяртаецца да Сакратарыята ААН па скасаванні рэгістрацыі "саюзнага дагавора" паміж Расейскай Федерацыяй і Рэспублікай Беларусь (рэг. № 36929 ад 1 верасня 2000 года), як супярэчлівага абавязацельствам Рэспублікі Беларусь, ускладзеных на яе Статутам ААН;

3. Заклікае краіны-гаранты ЗША і Вялікабрытанію да кансультацыяў з упаўнаважанымі Беларускага народу і Украінскім урадам па аднаўленні зруйнаваных расейскай агрэсіяй супраць Украіны міжнароднага рэжыма нераспаўсюджання ядзернай зброі і еўраатлантычнай сістэмы бяспекі, якія сталі павязанымі з ажыццяўленнем Беларуссю і Украінай правоў, уласцівых іх дзяржаўнаму суверэнітэту, і з іх тэрытарыяльнай цэласнасцю з моменту прадастаўлення ім гарантый бяспекі па Будапешцкім мемарандуме на прынцыпах Хельсінкскага заключнага акта АБСЕ.